Στο πλαίσιο της συστημικής ψυχοθεραπείας, ο/η ψυχολόγος δεν τοποθετείται σε μια ιεραρχική θέση γνώσης, ούτε λειτουργεί ως φορέας μιας υπέρτερης ή αντικειμενικά ορθής αλήθειας. Αντ’ αυτού, αναγνωρίζει ότι κάθε ερμηνεία και κάθε προοπτική οφείλει να συνομιλεί με αυτό “κάνει” νόημα για το άτομο ή το σύστημα με το οποίο έρχεται σε επαφή. Η ψυχοθεραπευτική διερεύνηση συν-διαμορφώνεται μέσα στη σχέση και δεν επιβάλλεται ως εξουσιαστική γνώση από τα «πάνω».

Κατ’ επέκταση, οι υποθέσεις και η γνώση του συστημικού ψυχοθεραπευτή δεν νοούνται ως φορείς μιας προκαθορισμένης κατεύθυνσης για το άτομο, υποδεικνύοντάς του τον «σωστό» τρόπο κατανόησης και συσχέτισης με την εμπειρία του. Αντιθέτως, λειτουργούν ως έναυσμα που καθιστά δυνατή τη συν-κατασκευή νέων προοπτικών και δυνατοτήτων προς πειραματισμό.

Η σελίδα αυτή αποτελεί ένα αποθετήριο ιδεών. Μια συλλογή μικρών προσπάθειών να επεξεργαστώ περαιτέρω κάποιες έννοιες και θεωρητικά σχήματα της συστημικής προοπτικής και της μεταδομιστικής φιλοσοφίας.